dr Dominik Olejniczak – Członek Zarządu Fundacji Obywatele Zdrowo Zaangażowani, adiunkt w Zakładzie Zdrowia Publicznego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.
Minister Zdrowia- prof. Łukasz Szumowski- wskazał listę priorytetów, którymi będzie chciał się zająć do końca kadencji. Znalazła się wśród nich opieka koordynowana. Polega ona na indywidualnym podejściu do pacjenta, poprzez określenie odpowiedniej ścieżki leczenia w przypadku wystąpienia choroby. W Polsce, jako przykład można wymienić tzw. pakiet onkologiczny. Jego głównym celem było zapewnienie kompleksowej opieki medycznej pacjentowi począwszy od wstępnych badań diagnostycznych w podstawowej opiece zdrowotnej, poprzez pogłębioną diagnostykę, pobyt w szpitalu, aż do powrotu do lekarza podstawowej opieki zdrowotnej w celu wykonywania badań kontrolnych po zakończeniu procesu leczenia. Nad całością (włączając terminowość i jakość świadczeń) czuwa koordynator. W tym działaniu widać zatem szczególną rolę promocji zdrowia, szczególnie zaś profilaktyki II i III-rzędowej.
Minister zdrowia jako obszar szczególnie ważny dla opieki koordynowanej podał kardiologię. Jako przyczynę zjawiska, polegającego na jedynie krótkotrwałej poprawie tzw. śmiertelności krótkoterminowej (po kilku latach poziom ponownie rośnie i powraca do pierwotnego poziomu) podał właśnie brak nacisku na wieloletnią opiekę koordynowaną. Prof. Szumowski podkreślił, iż zdecydowana większość pacjentów po przejściu zawału mięśnia sercowego nigdy nie trafia do kardiologa. Jest to sytuacja niezwykle niepokojąca, która pokazuje, iż wprowadzenie zmian jest konieczne. W przeciwnym razie nie będzie możliwa skuteczna walka ze skutkami incydentów sercowo-naczyniowych, a więc postępowanie w ich III-rzędowej profilaktyce, której skuteczność może zapewnić właśnie opieka koordynowana. Regularne i w miarę możliwości kompleksowe badania oraz edukacja zdrowotna będą tu stanowiły klucz do poprawy sytuacji.
Należy podkreślić, iż model opieki koordynowanej sprawdził się już w wielu krajach na świecie. Skuteczna realizacja jej założeń stanowi szansę na optymalne alokowanie środków dostępnych w systemie. Podniesienie tej efektywności być może z czasem pozwoli na zwiększenie nakładów na medycynę profilaktyczną.
W koncepcji opieki koordynowanej najistotniejszy jest jednak sam pacjent oraz stopień jego wyedukowania- jego adherence i compliance. Opieka koordynowana w swoim założeniu będzie skuteczna jedynie wówczas, kiedy pacjent będzie potrafił skorzystać z możliwości, które oferuje mu ten model opieki zdrowotnej. Staje się zatem jasne, iż koniczne są szeroko zakrojone i realizowane ustawicznie zadania z zakresu edukacji zdrowotnej, nakierowane na wszystkie grupy populacji. Powinny być one priorytetem dla osób projektujących politykę zdrowotną państwa, choć nie należy też zapominać o dużej roli organizacji pozarządowych w tym obszarze. Znajomość podstawowych zasad funkcjonowania systemu ochrony zdrowia, w połączeniu z wiedzą na temat uwarunkowań zdrowia, stanowią warunek niezbędny do spełnienia, w budowaniu własnego potencjału zdrowotnego.
