Już 20 października obchodzić będziemy Światowy Dzień Osteoporozy. Jest to dobra okazja, by poszerzyć swoją wiedzę w tym zakresie. Osteoporoza jest to choroba, polegająca na postępującym ubytku masy kostnej. Towarzyszy mu osłabienie struktury kości (mniejsza gęstość). Co z kolei znacznie zwiększa ryzyko złamań. Do głównych czynników ryzyka zalicza się nieodpowiednią dietę (z niedostateczną podażą wapnia i witaminy D), palenie tytoniu, nadużywanie alkoholu oraz małą aktywność fizyczną. występuje najczęściej u kobiet po menopauzie, choć zmniejszanie tzw. gęstości mineralnej kości jest procesem nieuchronnym, który powiązany jest z wiekiem. Przyjmuje się, że u kobiet następuje to ok 40. roku życia, zaś u mężczyzn ok. 45. roku życia.
Ponieważ w początkowej fazie osteoporoza nie daje objawów, niezwykle istotne jest, obok profilaktyki I-rzędowej, wykonywanie regularnych badań, mogących wcześnie wykryć problem, a tym samym skutecznie mu przeciwdziałać. Ma to też znaczenie z punktu widzenia obniżenia ryzyka jednej z konsekwencji osteoporozy, jaką są złamania. Należy tu wspomnieć, iż- szczególnie w przypadku seniorów- problem nie ogranicza się wyłącznie do aspektu fizycznego: osoba po złamaniu najczęściej wymaga opieki i pomocy w podstawowych czynnościach życiowych, tak więc silnie zarysowuje się tu komponenta społeczna. Ponadto zły stan zdrowia fizycznego (szczególnie ograniczenie samowystarczalności z powodu złamania) może też niekorzystanie odbijać się na zdrowiu psychicznym.
Wszystkie te elementy skłaniają do pogłębienia wiedzy na temat osteoporozy, szczególnie wśród osób, które są na nią szczególnie narażone. Budowanie wiedzy i świadomości to pierwszy, nieswoisty etap postępowania w profilaktyce I-rzędowej. W kwestii regularnych badań, tym podstawowym (choć nie jedynym) jest badanie densytometryczne (BMD- ang. bone mineral density). To między innymi na jego podstawie lekarz decyduje o rozpoczęciu leczenia: jego przebiegu i rodzaju. Warto podkreślić, iż poza leczeniem farmakologicznym istnieje szereg zaleceń, związanych z czynnikami behawioralnymi, jak zmiana diety (i w razie potrzeby jej suplementacja), oraz wprowadzenie aktywności fizycznej, dostosowanej do potrzeb i możliwości organizmu. W przypadku potrzeby stosowania odpowiednio zbilansowanej diety (ewentualnie uzupełnionej o suplementy) warto skorzystać z konsultacji dietetyka.


